Translate

Παρασκευή, 16 Φεβρουαρίου 2018

Για τον Οργανισμό.

Είναι κάτι που κανείς δεν θέλει, αλλά πρέπει να γίνει. Δεν τον θέλει το Υπουργείο, επειδή το ΕΚΑΒ είναι πιο χρήσιμο, όταν μπαλώνει τρύπες, παρά ανταποκρινόμενο στην αποστολή του. Οι απώλειες σε ανθρώπινες ζωές, εξ αιτίας αυτής της πολιτικής, δικαιολογούνται εύκολα στην τηλεόραση, επικαλυπτόμενες από την παρουσίαση του γενικότερου "έργου" του Υπουργείου. Ο συνολικός πληθυσμός θα μασήσει, εκτός από το περιβάλλον του θύματος. Μικρό το κακό σε ψήφους.
Δεν τον θέλει η Διοίκηση, όπως δεν θέλει κάθε νέο μπελά, να προστίθεται στους τόσους που έχει στο κεφάλι της.
Δεν τον θέλει κάθε παράγοντας, ο οποίος δεν ξέρει τι είναι ΕΚΑΒ.
Δεν τον θέλουν οι συνδικαλιστές, εκτός αν είναι κουτσός και διαιωνίζει την παραδιοίκηση.
Τέλος δεν τον θέλουν οι εργαζόμενοι, φοβούμενοι πιθανές υποχρεώσεις, ενώ τώρα δεν έχουν καμία. Άσε που μπορεί να χαλάσει το status των προσλήψεων - μεταθέσεων. Άσε που μπορεί να μας ξεβολέψει και να μας ζητάει από δημόσιοι υπάλληλοι, να γίνουμε Διασώστες.
Με αυτές τις προϋποθέσεις, πάμε να φτιάξουμε καινούριο Οργανισμό. Τι είδους θα είναι αυτός;
  • Αν δεν προβλέπει, τέτοια οργάνωση της Υπηρεσίας, ώστε σε περίπτωση κρίσιμου συμβάντος, ο ασθενής, ή ο τραυματίας, θα δεχτεί εξειδικευμένη βοήθεια σε 3 με 5 λεπτά, είναι για τα σκουπίδια.
  • Αν δεν προβλέπει, ότι στο κρίσιμο συμβάν, εμπλέκονται Γιατροί Επείγουσας Ιατρικής, ή/και Διασώστες με εξειδικευμένες γνώσεις και αρμοδιότητες, είναι για τα σκουπίδια.
  • Αν είναι αντιγραφή του παλιού, με κορδέλα στα μαλλιά (ΠΟΠ ΕΚΑΒ), είναι για τα σκουπίδια.
  • Αν δεν απαλλάσσει το ΕΚΑΒ, από τις διανοσοκομιακές διακομιδές, τα εισιτήρια - εξιτήρια, τα χρόνια και τα αεροταξί, είναι για τα σκουπίδια.
  • Αν δεν διαχωρίζει, Φυσική από Πολιτική Διοίκηση και δεν καθιερώνει Ιεραρχία Διασωστών, είναι για τα σκουπίδια.
  • Αν δεν καθιερώνει βαθμίδες Διασωστών, είναι για τα σκουπίδια.
  • Αν δεν υποχρεώνει Διοικητικούς και Τεχνικούς υπαλλήλους, να έχουν γνώση της αποστολής του ΕΚΑΒ, είναι για τα σκουπίδια.
  • Αν δεν θεωρεί ως αποκλειστικό αντικείμενο του ΕΚΑΒ και σε ισότιμη βάση, τα Επείγοντα, την Εκπαίδευση και την αντιμετώπιση Μαζικών Απωλειών Υγείας, είναι για τα σκουπίδια.
  • Αν δεν καθιερώνει, υποχρεωτικό Ιατρικό έλεγχο (επιστημονικό, όχι διοίκηση), σε κάθε επείγον και επιτρέπει σε Γιατρούς και Διασώστες να κάνουν ότι γουστάρουν, είναι για τα σκουπίδια.
  • Αν δεν καθιερώνει Πρωτογενείς Αεροδιακομιδές, είναι για τα σκουπίδια. 

Και πολλά άλλα.
Τι εννοώ "είναι για τα σκουπίδια" και δεν δείχνω σεβασμό, απαξιώνοντας την προσπάθεια αυτών που θα ασχοληθούν; Εννοώ, δεν θα δουλέψει στην πράξη. Δεν θα υπάρξει όφελος για τον πολίτη. Δεν θα περιοριστεί η σπατάλη, δεν θα βελτιωθεί η ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών.
Και ένα επιπλέον αγκάθι. Η έλλειψη (ακόμη) ειδικότητας Επείγουσας Ιατρικής. Ο άνθρωπος πρέπει να έχει δύο πόδια. Η πατερίτσα βοηθάει, αλλά δεν αντικαθιστά. Στην περίπτωση του ΕΚΑΒ, ακόμη και το καλό πόδι, έχει ρήξη χιαστού.
Αυτά, επιγραμματικά. Γιατί δεν γράφω  λεπτομέρειες; Και αυτό που έγραψα, χαμένο θα πάει.
Ποια είναι η άποψή μου; Πως μπορεί να συνταχθεί, Νέος Οργανισμός, ο οποίος θα μετατρέψει το ΕΚΑΒ σε σύγχρονη Δυτική Υπηρεσία Ιατρικών Επειγόντων;
Τρεις άνθρωποι χωρίς συντεχνιακές δεσμεύσεις, οι οποίοι έχουν απόλυτη γνώση του παγκόσμιου γίγνεσθαι πάνω στο Αντικείμενο, να κλειστούν σε ένα γραφείο και να τον συντάξουν. Να ψηφιστεί και μετά να τον μάθουμε εμείς. Τέλος.

Σάββατο, 3 Φεβρουαρίου 2018

Αυτόνομος Οργανισμός με αποστολή, ή βοηθητική Υπηρεσία του Υπουργείου;

Παρακολούθησα με μεγάλη προσοχή, το βίντεο εκπομπής τοπικού καναλιού της Κοζάνης, για τα προβλήματα του ΕΚΑΒ Δυτικής Μακεδονίας, με παρουσία συναδέλφου συνδικαλιστή, εκπρόσωπου εργαζόμενων.
Επειδή θα αναφερθώ στην συνομιλία, προκειμένου κάποιος να κατανοήσει τις παρατηρήσεις μου, μπορεί να το δει, εδώ:
Στην συζήτηση, υπήρξε τηλεφωνική παρέμβαση του κου Αντιπροέδρου του ΕΚΑΒ. Είμαι σίγουρος ότι οι περισσότεροι συνάδελφοι, παρακολούθησαν την συζήτηση, προσπαθώντας να βγάλουν συμπέρασμα, για το ποιος "νίκησε". Ο εργαζόμενος, ή το στέλεχος της Διοίκησης. Η Κυβέρνηση, ή η αντιπολίτευση. Ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΠΑΣΟΚ, ή η ΝΔ.
Και σίγουρα μία μερίδα εργαζόμενων, μήπως και βγει καμία είδηση, για προσλήψεις, μεταθέσεις, μετατάξεις.
Το δικό μου ενδιαφέρον είναι άλλο.
Πολύ σωστή η παρουσίαση του ζητήματος από τον συνάδελφο. Δεν ξέρω πόσα και ποια κατάλαβαν οι πολίτες, αλλά όλοι οι συνάδελφοι σχηματίσαμε ξεκάθαρη άποψη. Έτσι κι αλλιώς, ίδια ζητήματα απασχολούν το σύνολο σχεδόν των Τομέων στην Επαρχία.
Πολύ καλή η παρέμβαση του κου Αντιπροέδρου. Σωστές οι παρατηρήσεις του, ότι οι εργαζόμενοι με 1,5 περιστατικό στην βάρδια, δεν σκοτώνονται στην δουλειά, όπως και οι σχετικές με τα υγειονομικά προβλήματα της Περιφέρειας και τις ελλείψεις ειδικοτήτων στα Νοσοκομεία.
Σωστά απάντησε ο συνάδελφος, ότι το ένα περιστατικό μπορεί να είναι τετράωρη απασχόληση σε τροχαίο, ή πολύωρη διακομιδή που εξαφανίζει το ασθενοφόρο, αλλά κάπου εκεί με απογοήτευσε.
Το πρώτο που έπρεπε να κάνει, ήταν να εγκαλέσει τον κο Αντιπρόεδρο ότι βρίσκεται εκτός θέματος, αφού και οι δύο εκπροσωπούν το ΕΚΑΒ και όχι το Υπουργείο. Τα προβλήματα της περιφέρειας να τα λύσουν οι Υπουργοί και όχι να τα φορτώνουν στις πλάτες μας. Τα Νοσοκομεία να κάνουν τα εξιτήρια και τις διακομιδές τους, με δικό τους προσωπικό, δικά τους ασθενοφόρα, δικές τους Κινητές Μονάδες. Και εκεί να εργαστούν, όσοι δεν είναι, ή δεν θέλουν να είναι Διασώστες. Εμείς στο επείγον. Σε κάθε Τομέα να υπάρχουν ασθενοφόρα, να κάθονται και αν είναι δυνατόν να μην κάνουν ούτε ένα περιστατικό.
Και τα στατιστικά, να λένε άλλα πράγματα. Πόσα θύματα τροχαίου διασώθηκαν και πόσες ανακοπές ανατάχθηκαν. Διότι στην Επαρχία, ακόμη πηγαίνουν τους πεθαμένους στο Νοσοκομείο, με το αιτιολογικό ότι δεν είναι αρκετά παγωμένοι.
Και αυτό πρέπει να γίνει σε όλον τον Οργανισμό και να θέσουμε την Διοίκηση προ των ευθυνών της. Πριν από αυτό όμως, πρέπει να διαπιστώσουμε τι θέλει η πλειοψηφία των συναδέλφων μας. Και τότε με ασφάλεια θα καταλήξουμε σε συμπέρασμα, για την πορεία μας τα επόμενα χρόνια.

Παρασκευή, 2 Φεβρουαρίου 2018

Ου μετανοείν, αλλά προνοείν, δει άνδρα σοφόν.

Μεθαύριο Κυριακή θα γίνει το συλλαλητήριο για το Μακεδονικό. Τι θα γίνει εκεί; Από πλευράς επεισοδίων και τραυματιών ρωτάω. Το πιο πιθανό είναι τίποτα, αφού η Αστυνομία δεν θα επιτρέψει στους κουκουλοφόρους να επιτεθούν στους διαδηλωτές και στους ναζί να δημιουργήσουν κλίμα.
Όμως η δουλειά του ΕΚΑΒ, δεν είναι να κάνει παρακλήσεις και ευχέλαια, αλλά να σχεδιάζει την αντιμετώπιση συμβάντων, με Μαζικές Απώλειες Υγείας. Τα άλλα δύο αντικείμενα είναι, η αντιμετώπιση επειγόντων και η εκπαίδευση, αλλά αυτά τα έχουμε απωλέσει προ πολλών ετών. Την Αντιμετώπιση Καταστροφών όχι ακόμη, επειδή δεν συμβαίνουν τέτοιες στην Ελλάδα.
Ας δούμε τα πράγματα με την σειρά.
Πόσο κόσμο θα έχει; Στην Θεσσαλονίκη, ο κόσμος υπολογίστηκε (αντικειμενικά, με δορυφορικές λήψεις) σε 300 με 350 χιλιάδες. Στην Αθήνα, δεν ξέρω αν συγκεντρωθεί το 1 εκατομμύριο που ελπίζουν οι διοργανωτές, αλλά 500 χιλιάδες θα είναι σίγουρα. Από Σύνταγμα, μέχρι αρχές Πειραιώς, μέχρι το Μουσείο προς Πατησίων και μέχρι αρχές Συγγρού.
Πως αντιμετωπίστηκαν παρόμοιες συγκεντρώσεις με επεισόδια στο παρελθόν; Όποιο ασθενοφόρο πήγαινε να παραλάβει τραυματία, ήθελε μία ώρα να μπει και να βγει και άλλη μία να πάει στο Νοσοκομείο και να επιστρέψει, γιατί σιγά μην σκοτωθούν οι συνάδελφοι να επιστρέψουν στον χαμό και στο δακρυγόνο. Αν δηλαδή, έχεις διαθέσει 8 ασθενοφόρα και έχεις 8 τραυματίες ταυτόχρονα, έχεις χάσει όλη την δύναμη για 2 ώρες.
Το μεγάλο πανηγύρι γίνεται με τους εθελοντές, οι οποίοι σκίζονται να προσφέρουν, αλλά έχουν ηλίθιους επικεφαλείς. Οι οποίοι στήνουν Γραμμή Αντιμετώπισης, στο κέντρο της Καυτής Ζώνης! Στην Πλατεία Συντάγματος, στο κέντρο των επεισοδίων. Είτε επειδή είναι άσχετοι, είτε για να είναι μέσα στα πλάνα των καναλιών. Και εκτός Ζώνης να τραυματιστεί κάποιος, αυτοί τρέχουν με φορεία και τον μεταφέρουν μέσα. Εκεί οι τραυματίες δέρνονται, ψεκάζονται και ληστεύονται.
Τι θα μπορούσαμε να κάνουμε; Να στήσουμε δύο Γραμμές αντιμετώπισης. Μία στο Ζάππειο, προσβάσιμη για τα ασθενοφόρα, από Βασ. Όλγας και Ηρώδου Αττικού, αλλά και πεζών από Βασ. Αμαλίας. Και μία μικρότερη στο Πεδίο Άρεως, για ασθενοφόρα που φεύγουν προς Πατησίων. Με αυτό τον τρόπο, ούτε το 5% των θυμάτων δεν θα καταλήξει στο Νοσοκομείο, αλλά και όλα τα οχήματα θα είναι διαρκώς διαθέσιμα.
Γιατί δεν το κάνουμε; Επειδή πιστεύουμε ότι ακόμη και σε περίπτωση επεισοδίων, ο καλός Θεός του ΕΚΑΒ, δεν θα επιτρέψει να πεθάνει κάποιος. Γιατί μόνο τότε αναζητούνται ευθύνες και υπεύθυνοι. Και μόνο τότε την πληρώνει κάποιος. Ξεκινάνε τα κανάλια να ζητάνε ευθύνες από τους διάφορους Υπουργούς και εκείνοι με την σειρά τους, κοιτάνε προς τα κάτω την ιεραρχία, για να επιλέξουν ποιος θα την πληρώσει.
Θα γίνουν τελικά επεισόδια; Οπωσδήποτε ναι. Το είδος όμως μας ενδιαφέρει. Η έκταση και η ένταση. Ακόμη και λόγω του συνωστισμού, θα έχουμε λιποθυμίες. Για το ΕΚΑΒ και το ΕΤΙΚ, ήταν μια καλή περίπτωση άσκησης, σε κάθε περίπτωση.

Σάββατο, 9 Δεκεμβρίου 2017

Για τον Παύλο Σιδηρόπουλο.

Πριν 3 μέρες, ήταν η επέτειος του θανάτου του. Βρισκόταν στο σπίτι μιας φίλης του στον Ν. Κόσμο και έπεσε σε κώμα, από "υπερβολική δόση" ουσιών. Παρελήφθη από ασθενοφόρο και καθ' οδόν έκανε άπνοια και πέθανε.
Τον "Παύλο" δεν τον παραλαμβάνεις, "κουβάλα και τρεχάλα". Τον υποστηρίζεις αναπνευστικά με ambu. Όσοι επιμένουμε να είμαστε "νομικά ακάλυπτοι", χορηγούμε αντίδοτα, σηκώνεται, υπογράφει "άρνηση μεταφοράς", ή σου ρίχνει κανένα καντήλι και παραμένει στο σπίτι της φίλης του για να συνεχίσει αυτό που έκανε και πριν. 
Όσοι επιμένουν να είναι "νομικά καλυμμένοι", τον υποστηρίζουν αναπνευστικά, ζητούν βοήθεια για την μεταφορά και τον πηγαίνουν υποστηριζόμενο στο Νοσοκομείο, για να χορηγηθούν εκεί τα αντίδοτα. Στην δεύτερη περίπτωση, επιβαρύνεται με τα έξοδα να γυρίσει με ταξί στο σπίτι της φίλης του και να συνεχίσει να κάνει, αυτό που έκανε και πριν. Επίσης σ' αυτήν την περίπτωση, τα μπινελίκια τα ακούει το προσωπικό του Νοσοκομείου.
Έτσι ο "Παύλος" θα έχει την ευκαιρία να πεθάνει κάποια άλλη φορά, όταν δεν θα τον πάρουν έγκαιρα είδηση και από τον Νέο Κόσμο θα πάει στον Άλλο Κόσμο, πριν την άφιξη του ασθενοφόρου.
Αυτό που κάναμε δηλαδή με τον Βλάση Μπονάτσο, αυτό που κάναμε και κάνουμε καθημερινά, με εκατοντάδες άλλους χρήστες ουσιών.
Είναι υποχρέωση του πληρώματος ασθενοφόρου επειγόντων, να μην αφήσει κάποιον με άπνοια, να οδηγηθεί σε καρδιοαναπνευστική ανακοπή. Αν δεν ξέρει, δεν μπορεί, δεν γουστάρει να υποστηρίξει αναπνευστικά, δεν μπορεί να είναι πλήρωμα επειγόντων. Το αναφέρει και τοποθετείται κάπου αλλού, χωρίς καμία επίπτωση στην "καριέρα" του, ως δημόσιου υπάλληλου. Αν δεν το κάνει, τότε κάθε περιστατικό που του πεθαίνει, πρέπει να διερευνάται ως φόνος εκ προμελέτης.
Οι ενέργειες της Κυβέρνησης, να προσλαμβάνει ανεπαρκείς και της Διοίκησης να τους τοποθετεί, ή να τους διατηρεί στα επείγοντα, χαρακτηρίζονται ως εγκληματικές.

Δευτέρα, 7 Αυγούστου 2017

Προς Τιμήν....

Είναι μέρες τώρα, που κάποιος συνάδελφος μοτοσικλετιστής, έγραψε ένα σημείωμα, σαν να σκεφτόταν φωναχτά και αισθάνθηκα την υποχρέωση να το ανεβάσω, προς τιμήν ενός πρώην Αντιπροέδρου του ΕΚΑΒ, ο οποίος "τόλμησε" να εισηγηθεί στο ΔΣ του ΕΚΑΒ, την πρότασή μας για δημιουργία Τομέα Μοτοσικλετών.

"Κάθομαι στη Σόλωνος και περιμένω κάνα σήμα της προκοπής, την ώρα που ο Τζεγκεβρε (στο Κέντρο) πάει σαν τον Βέγγο. Κοιτάω την πόρτα της Νομικής και θυμάμαι εκείνη την νύχτα που ήταν να κάνουν ντου τα ΕΚΑΜ στο κτίριο και να βγάλουν τους καταληψίες πρόσφυγες και τους αριστεριστές υποστηρικτές τους.
Ήταν τόσο άγρια τα πράγματα που ετοιμαζόμασταν για τα πάντα . Φήμες έλεγαν πως αντιεξουσιαστές ήταν στο χώρο και περίμεναν την πρώτη κίνηση για να χυθεί αίμα . Θα μπαίναμε μαζί με τα ΜΑΤ και τους... υπόλοιπους να δώσουμε πρώτες βοήθειες σε όποιον τις χρειάζονταν​. Θυμάμαι να κάνουμε ενημέρωση σχετικά με το πώς αντιμετωπίζουμε πολλαπλά θύματα και τι προτεραιότητα παίρνει ο κάθε τραυματίας . Ευτυχώς δεν χρειάστηκε τπτ από όλα αυτά.
Την εποχή εκείνη ήταν "αντι" ένας ιατρός με κλινικά αρχιδ... Επειδή αυτός ο άνθρωπος είχε την εντιμότητα να δει την αλήθεια και επειδή δεν είχε ανάγκη να κάνει τον διασώστη που προσποιείται τον ιατρό, οι μοτοσυκλέτες του ΕΚΑΒ έγιναν θεσμός . Όσες ανακοπές σηκώνουμε, όσους χρήστες τους δίνουμε δεύτερη ευκαιρία και όσα περιστατικά τα γλυτώσαμε από του χάρου τα δόντια είναι παράσημα στο πέτο του. Να είναι καλά εκεί που βρίσκεται και να κοιμάται ήσυχος. "