Translate

Δευτέρα, 21 Σεπτεμβρίου 2009

Οι 'μέσα' και οι 'έξω'.

Νύχτα χτες η 7 ομάδα και μία από τα ίδια. 10 αυτοκίνητα να βγάλουν την δουλειά. Από τότε που ήρθα στο ΕΚΑΒ, ακούω το ίδιο παραμύθι. Ότι είναι μια προσωρινή κατάσταση, που οφείλεται στην έλλειψη προσωπικού. Λες και θα βρεθεί ποτέ κυβέρνηση που θα εγκρίνει πρόσληψη 1000 Διασωστών, για να λυθεί το πρόβλημα.
Το ζήτημα είναι αλλού: να σταματήσουμε να μεταφέρουμε στα Νοσοκομεία ότι θέλει ταξί, δήθεν για να μην δυσαρεστήσουμε τους πολίτες και χάσει ψήφους η κυβέρνηση. Ακόμη και σήμερα που δουλεύουμε χωρίς πρωτόκολλα και χωρίς διαλογή, αυτοί που κάθονται στην καρέκλα του τηλεφωνητή, θα μπορούσαν να είναι πιο επαγγελματίες.
Μισή ώρα πριν την αλλαγή, μου έδωσε το 'επείγον καρδιολογικό' και δεν είχα καμία αντίρρηση. Είχα αντίρρηση όμως, όταν πολύ εύκολα "ανακάλυψα" ότι καρδιολογικό ιστορικό είχε ο ασθενής, αλλά το επείγον πρόβλημα ήταν τα κοιλιακά άλγη, από την προηγούμενη μάλιστα. Και το ανέφερα στον ασύρματο.
Πάντα προσπαθώ να αποφεύγω τις αντιπαραθέσεις του τύπου "οι μέσα και οι έξω". Δεν οδηγούν πουθενά. Το ΕΚΑΒ είναι ένα. Και είναι λάθος σε όλες του τις διαστάσεις. Αλλά ο εκφωνητής, (από αυτούς που θεωρώ "καλά παιδιά"), την είχε έτοιμη την απάντηση: "δικαιούται συνάδελφε ο τηλεφωνητής να κάνει ένα λάθος. Εσείς εκεί έξω δεν κάνετε λάθη;" - "δικαιούται συνάδελφε μετά από 6 ώρες στην καρέκλα να κάνει λάθος" του απάντησα, "εμείς με 8 ώρες νυχτερινή βάρδια στο δρόμο δεν κουραζόμαστε, οπότε δεν κάνουμε λάθη". - "ναι αλλά κάνετε δύο ώρες το σήμα", για να προσθέσει ότι δεν το λέει για μένα προσωπικά. Τα γνωστά.
Και τότε κατάλαβα την αντίληψη των "μέσα" για το πρόβλημα που αντιμετωπίζει το ΕΚΑΒ. Πιστεύουν ότι δουλεύουμε λίγο. Πιστεύουν ότι το ασθενοφόρο είναι μια μηχανή που τρώει κάρτες. Δεν κατανοούν πως μετατρέποντας το ασθενοφόρο σε σκουπιδιάρικο, ούτε ποιότητα στις υπηρεσίες έχουν, ούτε προσωπικό με ηθικό. Δεν κατανοούν πως δουλεύοντας με σύστημα "ότι να ναι, όπως να ναι", θα πάμε κάθε μέρα και χειρότερα. Τους φταίνε οι απ' έξω. Δεν θέλω να επεκταθώ, γιατί είμαι στα όρια της απελπισίας.
Αν δεν επιβληθούν κάποια πράγματα με το ζόρι, όταν πάρω σύνταξη το ΕΚΑΒ θα είναι σε χειρότερη μοίρα απ' ότι ήταν όταν προσλήφθηκε η σειρά μου.

Παρασκευή, 18 Σεπτεμβρίου 2009

Στρατός και Δεξιά

Από τότε που ο γιος μου πήγε φαντάρος, όταν διαβάζω εφημερίδα, το μάτι μου σταματάει σε ειδήσεις σχετικές με το Στρατό. Έτσι έμαθα, πως στην πενταετία της διακυβέρνησης από την ΝΔ, πενταπλασιάστηκαν οι ανυπότακτοι εσωτερικού και έφτασαν τις σαράντα χιλιάδες.
Παλιά ήξερες, πως αν δεν πήγαινες στρατιώτης, έρχονταν η αστυνομία και σε πήγαινε σηκωτό στο πλησιέστερο Στρατοδικείο. Εκεί, αν ζητούσες συγνώμη έτρωγες 3 μήνες και πήγαινες να υπηρετήσεις. Αν συνέχιζες να έχεις αντιρρήσεις, έτρωγες 4 χρόνια και πήγαινες στρατιωτικές φυλακές. Χώρια οι επιπτώσεις στην υπόλοιπη ζωή σου.
Σήμερα δεν τρέχει τίποτα. Αυτά όλα τα "παληκάρια", έχουν μέσον. Κυκλοφορούν άνετα, πηγαίνουν για καφέ στο Κολωνάκι, δουλεύουν, σπουδάζουν.
Ο Έλληνας, λαός ανέκαθεν πολεμικός, είχε άριστη σχέση με τον Στρατό και όπλα. Ο άντρας, ήταν υπερήφανος για τη θητεία του και θεωρούσε το 'πράσινο χαρτί' ισάξιο με τίτλο πανεπιστημίου. Το ήθελε να το δείχνει σ' όλη τη ζωή του και να διηγείται ιστορίες.
Τον περασμένο μήνα ο Βουλγαράκης ανακοίνωσε την μείωση της θητείας στους 9 μήνες, με την υποχρέωση των στρατεύσιμων να υπηρετήσουν το 9μηνο στα σύνορα. Διαβάζω λοιπόν σε κυριακάτικο φύλο, πως τα βουλευτικά γραφεία των νεοδημοκρατών έχουν μετατραπεί σε στρατολογικά γραφεία. Τρέχουν να βάλουν μέσον οι νεοδημοκράτες, για να πάρουν 'μαϊμού' βεβαιώσεις, ότι έχουν προβλήματα υγείας, ώστε να παρακάμψουν το νόμο και να υπηρετήσουν στο κέντρο.
Εγώ βέβαια ανήκω στα κορόιδα. Έτσι δεν είχα αντίρρηση, όταν ο γιος μου με ενημέρωσε ότι ζήτησε να υπηρετήσει ως έφεδρος αξιωματικός και θα μείνει επιπλέον 4 μήνες. Ούτε όταν έκανε αίτηση να πάει σε παραμεθόριο και να μείνει εκεί αμετάθετος.
Οι δεξιοί πάντα το έπαιζαν υπερπατριώτες και στρατόκαυλοι. Αποδείχτηκε ότι τον Στρατό τον ήθελαν για να παίρνουν την εξουσία, όταν δεν τους ευνοούσαν οι κοινωνικές συνθήκες.
Υπήρχαν συγκεκριμένες κατηγορίες που δεν πήγαιναν φαντάροι. Οι άνθρωποι με μόνιμη ανικανότητα, οι ψυχάκηδες, τα πρεζόνια και οι αδερφές.
Ευτυχώς που σε λίγο θα καταργηθεί η θητεία, γιατί τώρα δεν θέλει να πάει κανείς. Τις διαφορές μας με τους γείτονες τις έχει λύσει η Ντόρα με διαπραγματεύσεις. Και δεν ξέρουμε αν μας ανήκει και το σπίτι μας, ή το έχει παραχωρήσει στους Τούρκους.

Κυριακή, 13 Σεπτεμβρίου 2009

Σωματείο και Βουλευτικές

Έδωσαν και πήραν οι συζητήσεις για το Σωματείο όλο το Καλοκαίρι. Και τελικά, μόλις καταφέραμε να έχουμε Σωματείο, μας πρόλαβαν οι Βουλευτικές και το ενδιαφέρον μοιραία μετατοπίστηκε
Δικαιολογημένα βέβαια, γιατί πέρα από τον μικρόκοσμο του ΕΚΑΒ, προτεραιότητα είναι να φύγει αυτή η κυβέρνηση που διέλυσε τη χώρα ολόκληρη. Πήραν μίζες, μπλέχτηκαν σε σκάνδαλα, έκαναν ρουσφέτια, μείωσαν μισθούς, ακρίβυναν τα πάντα και τίποτα παραπέρα. Και θα υπάρξει και όφελος για το ΕΚΑΒ, γιατί φεύγοντας θα πάρουν μαζί τους και αυτή την Διοίκηση, που ακολούθησε πιστά την κυβερνητική επιλογή και μετέτρεψε το ΕΚΑΒ σε έναν παρασιτικό Οργανισμό του Δημοσίου, χωρίς κανένα όφελος για τους πολίτες.
Τώρα που φτάσαμε στο τέλος δεν έχω όρεξη, ούτε για θριαμβολογίες, ούτε για συνθήματα. Το πολύ - πολύ, σε μερικές μέρες να τους πω "ουστ". Μεγαλύτερη σημασία για μένα έχει η επόμενη μέρα.
Ας έρθει με το καλό και τα λέμε. Υγεία και ευτυχία σε όλους. Και καλά αποτελέσματα στις εκλογές, όπου κι αν ανήκουν.